நண்பரின் பாரத்தைப் பகிர்வது என்றால் என்ன?

இந்தச் சிந்தனை பழமொழி நானூற்றின் 132ஆம் பாடலிலிருந்து தொடங்கியது.

இரண்டு பேர் ஒரு பாரத்தைப் பகிர்வதுபோல் நட்பு இருக்கிறது என்ற எண்ணத்தை அந்தப் பாடல் தருகிறது. இதன் பொருள், நண்பரின் வாழ்க்கையை நாம் நடத்த வேண்டும் என்பதல்ல. அவர் சிரமத்தில் இருக்கும்போது, “அது உன் பிரச்சினை” என்று முற்றிலும் விலகிவிடாமல் இருப்பது.

பாடலை இங்கே மறுபதிப்பு செய்யவோ மொழிபெயர்க்கவோ இல்லை. இன்று நட்பில் அந்தப் பகிர்வு எப்படி இருக்கலாம் என்று பார்க்கிறோம்.

நண்பருக்கு உதவுவது எப்போதும் பெரிய செயல் இருக்க வேண்டியதில்லை.

மருத்துவமனைக்குச் செல்லும்போது உடன் இருப்பது, கடினமான ஒரு படிவத்தைப் படித்துப் பார்ப்பது, மிகவும் சோர்வாக இருக்கும் நாளில் உணவு வாங்கிக் கொடுப்பது—இவை எல்லாம் உதவிதான். சில நேரங்களில், முதல் உரையாடலுக்கு இரண்டு நாட்கள் கழித்து “அன்று என்ன ஆனது?” என்று கேட்பதே பெரிய ஆதரவாக இருக்கும்.

அறிவுரை தேவைப்படலாம். ஆனால் எல்லா நேரத்திலும் அதுதான் முதலில் தேவை என்று இல்லை. “நான் கேட்க மட்டும் வேண்டுமா? சேர்ந்து யோசிக்க வேண்டுமா? ஏதாவது செய்து உதவ வேண்டுமா?” என்று கேட்கலாம். அந்தக் கேள்வி, நண்பருக்கு அவருக்குத் தேவையான உதவியைத் தேர்வு செய்ய இடம் தரும்.

நட்பு இன்னும் சிக்கலாகும் இடம் இதுதான்.

நண்பர் இன்னொருவரைக் காயப்படுத்தியிருக்கலாம். பலமுறை பேசினாலும் அதே பிரச்சினைக்குள் சென்றிருக்கலாம். அவருடன் இருப்பது, அவர் செய்தது எல்லாம் சரி என்று சொல்வதல்ல.

“நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்; ஆனால் இதில் உங்கள் பொறுப்பை நீங்கள் பார்க்க வேண்டும்” என்று சொல்வது எளிதல்ல. ஆனாலும் சில நேரங்களில் அந்த உண்மைதான் நட்பில் தேவையான அக்கறையாக இருக்கும்.

ஒருவருடன் நிற்பதற்கும், அவருக்குப் பதிலாக எல்லா விளைவுகளையும் எதிர்கொள்வதற்கும் வித்தியாசம் உண்டு.

சில நட்புகளில், ஒருவர் எல்லா பிரச்சினைக்கும் நம்மையே அழைப்பார். நாமும் ஒவ்வொரு முறையும் ஓடிப்போய் உதவுவோம். கொடுக்க முடியாத பணத்தை கொடுப்போம். நம் வேலை, தூக்கம், குடும்ப நேரம் எல்லாம் பின்தள்ளப்படலாம்.

முதலில் அது அக்கறையாகத் தோன்றலாம். ஆனால் காலப்போக்கில், மற்றவர் சரியாக இருக்கிறாரா என்பது முழுவதும் நம் பொறுப்பாக மாறிவிடலாம்.

“இன்று என்னால் பேச முடியாது; நாளை பேசலாம்” என்றும், “இதற்கு என்னால் கொடுக்க முடிவது இவ்வளவுதான்” என்றும் சொல்லலாம். அப்படி சொல்வது நட்பை முடிப்பதில்லை. மனக்கசப்பு இல்லாமல் அதைத் தொடர உதவலாம்.

நாம் நண்பராக இருக்கலாம். எல்லாவற்றையும் காப்பாற்ற வேண்டிய ஒரே மனிதராக இருக்க வேண்டியதில்லை.