ஒருவர் உதவி கேட்கும்போது, பதில் சொல்வதற்கு முன் மனதுக்குள் ஒரு கணக்கு ஓடலாம்.
பணம் கொடுத்தால் இந்த மாதச் செலவுக்கு போதுமா? இன்று அவருடன் உட்கார்ந்து பேசினால், என் வேலை எப்போது முடியும்? இப்போது உதவினால், அடுத்த முறையும் என்னிடமே வருவார்களா?
இந்தக் கேள்விகள் தவறல்ல. பலருக்கு கவனமாக இருக்க வாழ்க்கையே கற்றுக்கொடுத்திருக்கும். ஆனால் சில நேரங்களில், “எனக்கே போதுமா?” என்ற பயம், நம்மால் செய்ய முடிந்த சிறிய உதவியையும் பார்க்க விடாமல் செய்யலாம்.
பழமொழி நானூற்றின் 378ஆம் பாடல்
இந்தச் சிந்தனை பழமொழி நானூற்றின் 378ஆம் பாடலிலிருந்து தொடங்கியது.
கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தால் நம்மிடம் குறைந்துவிடும் என்ற பயத்தை அந்தப் பாடல் கேள்வி கேட்கிறது. பகிர்வது எல்லா நேரத்திலும் வெறும் இழப்பு அல்ல; சில உதவிகள் இன்னொருவரின் வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து பயன் தரலாம் என்ற எண்ணத்தையும் அது தருகிறது.
பாடலை இங்கே மறுபதிப்பு செய்யவோ மொழிபெயர்க்கவோ இல்லை. இந்த எண்ணம் இன்றைய வாழ்க்கையில் எங்கு பொருந்துகிறது, எங்கு எல்லை தேவை என்று பார்க்கிறோம்.
பகிர்ந்தால் குறையாத சில விஷயங்கள்
நம்மிடம் இருக்கும் எல்லாமே பகிர்ந்தவுடன் குறைந்துவிடுவதில்லை.
புதிய வேலைக்கு வந்தவருக்கு ஒரு விஷயத்தைப் பொறுமையாகச் சொல்லிக் கொடுத்தால் நம் அறிவு குறையாது. ஒரு மாணவருக்கு தேவையான தகவலை அனுப்பலாம். சிரமமான நாளில் நண்பர் பேசும்போது, அவசரப்படாமல் பத்து நிமிடம் கேட்கலாம்.
அந்த உதவி நமக்குச் சிறியதாக இருக்கலாம். ஆனால் எதிரில் இருப்பவருக்கு அந்த நாள் முழுவதையும் சற்று எளிதாக்கலாம். சரியான நேரத்தில் உதவி பெற்றவர், பிறகு இன்னொருவருக்கு அதேபோல் உதவவும் கூடும்.
கவனமாக இருப்பதற்கும் காரணம் உண்டு
பணக்கஷ்டத்தை அனுபவித்தவருக்கு கடன் கொடுப்பது எளிதாக இருக்காது. வேலை, குழந்தைகள், குடும்பப் பொறுப்புகள் என்று எப்போதும் நேரம் குறைவாக இருக்கும் ஒருவருக்கு, ஒரு காலி மாலை மிகவும் முக்கியமாக இருக்கலாம். எல்லோரும் உதவி கேட்கும் ஒருவருக்கு, இன்னொரு வேண்டுகோள் சோர்வைத் தரலாம்.
இவற்றைச் சுயநலம் என்று சொல்ல முடியாது.
ஒவ்வொருவரிடமும் இருப்பது வேறு. அவர்களுக்குத் தேவையான பாதுகாப்பும் வேறு. விருப்பமில்லாமல் செய்யும் பெரிய உதவியைவிட, மனதாரச் செய்யும் சிறிய உதவி நல்லதாக இருக்கலாம்.
கொடுப்பதற்கும் எல்லை தேவை
உதவி செய்யும் முன் சில நேரங்களில் நம்மையே கேட்டுக்கொள்ளலாம்: இது அவர்களுக்கு உண்மையில் உதவுமா? என் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பாதிக்காமல் என்னால் இதைச் செய்ய முடியுமா? மறுத்தால் என்ன நினைப்பார்கள் என்ற பயத்தில் செய்கிறேனா?
வேறு வகையில் உதவ முடியும் இடங்களும் உண்டு. பணம் கொடுக்க முடியாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் அடுத்த படி என்ன என்று சேர்ந்து யோசிக்கலாம். இன்று நேரம் இல்லாமல் இருக்கலாம்; நாளை பேசலாம். நம்மால் தீர்வு தர முடியாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் உதவக்கூடிய ஒருவரைத் தேட உதவலாம்.
சில நேரங்களில் “இப்போது என்னால் முடியாது” என்பதே நேர்மையான பதில். அதனால் நாம் அக்கறையில்லாதவர்களாகிவிட மாட்டோம்.
எல்லோருக்கும் போதுமானது ஒன்றல்ல
“கொடுத்தால் குறையாது” என்ற எண்ணத்தை, குறைவாக வைத்திருப்பவர்களை அழுத்துவதற்குப் பயன்படுத்தக்கூடாது. குடும்பத்தில் எப்போதும் உதவி செய்த ஒருவரிடமே மீண்டும் மீண்டும் எல்லாவற்றையும் எதிர்பார்ப்பதும் சரியல்ல.
“மற்றவர்களைப் போல நான் போதுமான அளவு கொடுக்கிறேனா?” என்று கேட்பதைவிட, “மனக்கசப்போ பயமோ இல்லாமல் என்னால் உண்மையாக எதைப் பகிர முடியும்?” என்று கேட்கலாம்.
அதற்கான பதில் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு காலத்திலும் மாறலாம். மாறுவதற்கும் இடம் உண்டு.
நமக்குள் கேட்டுப் பார்க்கலாம்
- பகிரும்போது இன்னும் பயனுள்ளதாக மாறும் ஒன்று உங்களிடம் என்ன இருக்கிறது?
- உதவி செய்வது எப்போது நெருக்கத்தைத் தருகிறது, எப்போது சோர்வைத் தருகிறது?
- உங்களை அழுத்தாமல் செய்யக்கூடிய சிறிய உதவி ஏதாவது இருக்கிறதா?
- மனதார உதவ எந்த எல்லை உங்களுக்கு தேவை?
மூலமும் ஆசிரியர் குறிப்பும்
இந்தச் சிந்தனை, மூன்றுறை அரையனாருக்குச் சொந்தமானதாகக் கருதப்படும் பழமொழி நானூற்றின் 378ஆம் பாடலால் தூண்டப்பட்டது. இது கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. Project Madurai இதைப் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றாகப் பட்டியலிட்டுள்ளது.
இந்தப் பாடலைத் தொடக்கமாக மட்டுமே பயன்படுத்தியுள்ளோம். நேரடி மேற்கோளோ, மொழிபெயர்ப்போ, நவீனப் பதிப்பிலுள்ள உரையோ மறுபதிப்பு செய்யப்படவில்லை. இதில் வரும் சூழல்கள் அன்றாட உதாரணங்கள்; இது நிதி ஆலோசனை அல்ல.
மூலம்: பழமொழி நானூறு, மூன்றுறை அரையனார், பாடல் 378.குறிப்பு பதிவு: Project Madurai
இந்தச் சிந்தனை நமக்குள் விட்டுச் செல்வது
எதை மனதாரப் பகிர முடியும், எதை நீங்கள் பாதுகாக்க வேண்டும்?
இது மனதில் தங்கியிருந்தால், ஒரு இதயக் குறியை விடலாம்.
0 இதயக் குறிகள்